Niedziela, 10 Maja
Dzieje Apostolskie 8,5-8.14-17.
Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście. Kiedy Apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do niej Piotra i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc nakładali apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.
Księga Psalmów 66(65),1-3a.4-5.6-7a.16.20.
Z radością sławcie Boga wszystkie ziemie, opiewajcie chwałę Jego imienia, cześć Mu wspaniałą oddajcie. Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła! Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, niech Twoje imię opiewa». Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga: zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi! Morze na suchy ląd zamienił, pieszo przeszli przez rzekę. Nim się przeto radujmy! Jego potęga włada na wieki. Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, którzy boicie się Boga, opowiem, co uczynił mej duszy. Błogosławiony Bóg, co nie odepchnął mej prośby i nie oddalił ode mnie swej łaski.
Pierwszy list św. Piotra 3,15-18.
Najdrożsi: Pana Chrystusa uznajcie w sercach waszych za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest. A z łagodnością i bojaźnią Bożą zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają. Lepiej bowiem – jeżeli taka wola Boża – cierpieć, czyniąc dobrze, aniżeli źle czyniąc. Chrystus bowiem również raz umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia Duchem.
Ewangelia wg św. Jana 14,15-21.
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie widzicie, ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was. Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».
Symeon Nowy Teolog
„Ja [mówi Bóg] jestem odległy od wszystkich stworzeń, ale kiedy stałem się stworzeniem, Ja, Stwórca wszystkiego, poprzez ciało, zadowoliłem się tym, by stać się podobnym do ludzi, przyjmując duszę i rozum podobne do ich. Nie uczyniłem ich jednak wszystkich przez to bogami. To ja z mojej strony stałem się człowiekiem i to poprzez wiarę, przestrzeganie moich przykazań, a także poprzez chrzest, w boskiej komunii z moimi potężnymi tajemnicami, wszystkim udzielam życia. A kiedy mówię: życie, mam na myśli mojego Boskiego Ducha. Niech jednak wiedzą o tym, jak zaświadczył Paweł: ci, którzy mają mojego Ducha w sercach, mają Tego, który jaśnieje i woła do mojego Ojca, a przez nich mówi do mnie: Abba! Ojcze! Albowiem stali się dziećmi Bożymi i z ufnością mnie rozpoznają, patrzą na mnie i nazywają Ojcem (por. Rz 8,15–16; Ga 4,6). A On mówi do każdego z tych, którzy mają Go teraz w sobie, w całej prawdzie: Nie lękajcie się, moje dzieci! To ja! Widzicie, jestem w was, z wami i raz na zawsze uwalniam was od zepsucia i śmierci oraz pokazuję wam, kim was uczyniłem – tak, dziećmi i przyjaciółmi! Radujcie się w Panu!” […] Wszystko to jest godne wiary, mój Chryste, godne miłości. Dla tych, których znałeś przed wiekami, których dobrze znałeś, dla tych, którym pozwoliłeś stać się podobnymi do Twojego obrazu w Boskim Duchu – wszystko to jest w zasięgu ręki, ponieważ sam powołałeś ich do niewysłowionej radości na wieki.
Źródło: http://ewangelia.org