Wtorek, 2 Czerwca

Drugi list św. Piotra 3,12-15a.17-18.

Najmilsi: Oczekujecie i staracie się przyśpieszyć przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią. Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość. Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby on was znalazł bez plamy i skazy — w pokoju. a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną. Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku. Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa! Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności! Amen.

Księga Psalmów 90(89),2.4.10.14.16.

Zanim narodziły się góry, nim powstał świat i ziemia, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem. Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, albo straż nocna. Miarą naszego życia jest lat siedemdziesiąt, osiemdziesiąt, gdy jesteśmy mocni. A większość z nich to trud i marność, bo szybko mijają, my zaś odlatujemy. Nasyć nas o świcie swoją łaską, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć. Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, a Twoja chwała nad ich synami.

Ewangelia wg św. Marka 12,13-17.

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?» Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara, chcę zobaczyć». Przynieśli, a On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli Mu: «Cezara». Wówczas Jezus rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga». I byli pełni podziwu dla Niego.

Św. Kolumban Młodszy

Mojżesz napisał w Prawie: „Bóg czynił człowieka na Swój obraz, podobnego Jemu” (Rdz 1,26). Zwróćcie uwagę, proszę was, na ważność tych słów. Bóg – wszechmogący, niewidzialny, nieoszacowany, lepiąc człowieka z gliny, uszlachetnił go obrazem swojej własnej wielkości. Co mają wspólnego człowiek i Bóg, glina i duch? Ponieważ „Bóg jest duchem” (J 4,24). Jest to zatem znak wielkiego szacunku do człowieka, że Bóg obdarzył go obrazem swej wieczności i podobieństwem do własnego życia. Wielkością człowieka jest jego podobieństwo do Boga, jeśli tylko je zachowuje. […] Jak długo dusza robi dobry pożytek z cnót w niej zasianych, to będzie podobna do Boga. Pouczył nas On, że wszystkie cnoty, które nam dał w czasie stworzenie, będziemy musieli Mu je zwrócić. Prosi nas przede wszystkim kochać Boga z całego serca (Pwt 6,5), bo „Bóg sam pierwszy nas umiłował” (1 J 4,19), od początku, zanim jeszcze zaistnieliśmy. Miłować Boga to znaczy odnawiać w nas Jego obraz. Zatem kocha Boga ten, kto zachowuje Jego przykazania. […] Do nas więc należy odzwierciedlanie Boga, naszego Ojca, Jego nieskalanego obrazu, bo On jest święty i powiedział: „Bądźcie więc świętymi, bo Ja jestem święty” (Kpł 11,45); z miłością, bo On jest miłością i Jan powiedział: „Bóg jest miłością” (1 J 4,8); z czułością i w prawdzie, bo Bóg jest dobry i prawdziwy. Nie bądźmy malarzami obcego obrazu. A żeby nie dopuszczać do siebie obrazu pychy, pozwólmy Chrystusowi malować w nas Jego obraz.